BOGORIA

świętokrzyskie

Kolejowa wieża ciśnień

Wieża ciśnień na stacji kolei wąskotorowej w Bogorii.

Początki kolejnictwa (wąskotorowego) sięgają roku 1915, kiedy dla potrzeb militarnych wojska austriackie rozpoczęły budowę pierwszego odcinka torów łączącego Jędrzejów - Raków - Bogorię - Iwaniska. Po wojnie kolej była stopniowo rozbudowywana i w Bogorii w latach 20-tych XX wieku PKP ustanowiły stację węzłową z parowozownią do obsługi pociągów osobowych i towarowych. Węzeł posiadał rozbudowany układ torów oraz budynek stacyjny, parowozownię wraz z warsztatami, skad opału - i okazałą wieżę ciśnień. Bogoria mocno ucierpiała w czasie II wojny światowej, zniszczeniu uległo ok. 95 % budynków.
Po zakończeniu wojny przystąpiono do odbudowy ze zniszczeń wojennych infrastruktury wąskotorówki i wznowienia ruchu pociągów. W roku 1951 wybudowano w Bogorii wieżę ciśnień ze zbiornikiem o pojemności 63 m³. Wodę pobierano z rzeki Korzenna, którą pompami tłoczono do wieży ciśnień.

Budynek stacyjny, wieża ciśnień oraz znacznie zniszczona hala parowozowni - przetrwały do czasów obecnych.

Współrzędne geograficzne wieży: 50°39'4"N   21°15'5"E .
Widok z satelity: http://wikimapia.org/1657768/pl/Wie%C5%BCa-ci%C5%9Bnie%C5%84
 

zdjęcia: Marek Suma (luty 2004 r., wrzesień 2009 r.)